april 6, 2026

Jouw recht om te kiezen

Het is tijd om uw mening te geven.

Al meer dan 20 jaar vragen wij u waarom u lid bent geworden van Exit en waarom u het handboek de Vredige Pil.

Dit is wat u zegt.

Imke, 79 jaar
Ik ben altijd geïnteresseerd geweest in een waardige dood, nadat ik veel dierbaren onnodig heb zien lijden. Het geeft me meer vrijheid om goed te leven, wetende dat ik enige zeggenschap heb over het einde van mijn leven.

Suzanne, 76 jaar
76 jaar – vrouw met chronische mobiliteitsproblemen door reuma en artrose. Osteoporose en dunner wordende huid door langdurig gebruik van steroïden. Ik heb een vol leven gehad en ik wil niet afglijden naar een punt waarop ik volledig afhankelijk ben van anderen. Ik heb nog steeds zakelijke belangen. Ik nader snel een punt van kwetsbaarheid dat mijn comfortniveau te boven gaat en ik voldoe niet aan de criteria voor MAiD. Ik ben dit jaar 60 jaar getrouwd. We hebben 2 prachtige dochters, 6 kleinkinderen en een dierbare nieuwe achterkleindochter.

Kees, 62 jaar
Mijn naam is Kurt. Ik ben 62, een knappe kerel met diploma’s in sociologie en filosofie. Ik heb een paar jaar geleden wel het Peaceful Pill Handbook gekocht, maar heb mijn verlenging niet afgerond. Zoals met zoveel dingen kwam een slechte gezondheid in de weg. Ik heb ernstige emfyseem. De diagnose werd gesteld toen ik in de dertig was. Als getalenteerd journalist en iemand die zich sterk inzet voor queerpolitiek en -activisme, heeft deze diagnose mijn leven volledig ontwricht.

Hoe ben ik hiermee omgegaan? Ik heb geleerd te plannen en strategieën te bedenken. Spontaniteit is een verloren luxe geworden, vervangen door doordachte anticipatie en een zelfzorgende discipline waarin routine en waakzaamheid centraal staan.

Dezezelfde vaardigheden bepalen mijn benadering van mijn dood: neem niets voor lief en ga er niet vanuit dat verandering gepaard gaat met een waarschuwing. Daarom weet ik dat het tijd is om het Peaceful Pill Handbook opnieuw te bekijken.

Mijn gezondheid is in een vrije val geraakt. Mijn longcapaciteit is afgenomen, ik heb systemische sarcopenie, mijn mobiliteit is aangetast en ik ben aan huis gebonden. Een hele technologie van zorg is in actie gekomen die erop uit is mijn chronische aandoeningen in stand te houden en dat leven te noemen.

Mijn dagelijks bestaan maakt een aanfluiting van dit woord.

Ja, ik vind nog steeds betekenis in eenvoudige genoegens, maar zelfs deze worden ondermijnd door een toenemende last van symptomen die dat niet doet.

Irene, 67 jaar

Eind 2008 gebruikte mijn vader een pistool toen hij een einde wilde maken aan zijn door ouderdom veroorzaakte verzwakking, en hij wilde me niet vertellen wanneer, voor het geval het zou worden opgevat als medeplichtigheid. Maar hij deed het op oudejaarsavond, om ‘niet nog een jaar te verpesten’, maar onvermijdelijk was ik degene die hem vond en ik heb nooit afscheid kunnen nemen. Mijn leven, mijn keuze; er moet een betere manier zijn in een beschaafde samenleving.

Hans, 63 jaar

Ik ben een 63-jarige man met een terminale ziekte, namelijk MND (ALS). Hoewel ik toegang zal hebben tot vrijwillige hulp bij sterven, kan dit nog jaren duren, en tegen die tijd zal ik ernstig beperkt zijn. Mijn kwaliteit van leven is nu al slecht en zal alleen maar verslechteren.

Matthijs, 81 jaar

Ik ben 81 jaar oud en een groot voorstander van het individuele recht op een vredig levenseinde. Ik vind ook dat ik mijn leven moet kunnen leiden zolang ik zelfstandig kan functioneren.

Saskia, 70 jaar
In het Australische ACT is onlangs wetgeving inzake euthanasie aangenomen. Ik wil een vangnet voor het geval ik niet in aanmerking kom.

Sander, 59 jaar
Al decennia lang ben ik ervan overtuigd dat ik zelf moet kunnen kiezen wanneer en hoe ik mijn leven wil beëindigen.